Ez zen oso erreza harengana hurbiltzea , beti korrika ibiltzen zelako. Gelatik ateratzerakoan, ez zen inoiz geratzen patioan guztiok egiten genuen bezala. Bere tresnak jaso eta ziztu batean, eskaileretatik jeitsi eta desagertzen zen eskolako ate handitik inori begiratu gabe. Isila ageri zitzaigun klaseetan eta gutxitan hurbitzen zen kide batengana zeozer galdezka. Nik askotan berarekin hitz egin nahi izan nuen baina bera, edozein aitzakia jarriz, nigandik aldentzen zen lotsez beteta...
Baina egun batean, ikusi nuen berak beldurra zuela besteekin hitz egitea. Opari bat egin nion, txakur txiki bat. Horrela berarekin hitz egingo zuen eta pixkanaka-pixkanaka, beste guztiekin hitz egitera ausartuko zen, baina hori denbora darama. Jende lotsatia ezin duzu fortzatu gauza bat egitera, lagundu behar diozu pixkanaka-pixkanaka berak lagun bat duela sentitzeko.
ResponderEliminarIkusi nuenean eskolatik joatea , joan nintzen beraren etxera eta nik bera egon nintzen itxaroten eta etorri zenean nik festa haundi bat nire lagunei konbentzitu egin dizkiet eta prestatu egin nion berari eta irri egin zuen.Orduan sentitu zen , lagun bat zeukadala eta denboran pasa eta gero lagun asko zeuzkan.
ResponderEliminarBaina egun batean,berarengana hurbildu, eta berarekin hitz egiten saiatu nintzen.
ResponderEliminarHurrengo egunean denoei esan nien berarekin hitz egiteko, eta horrela, lagunak zuela konturatuko zen;lagunak kasua egin zidaten eta hortik aurrera lagun asko izan zituen.
Bain egun batean,jarraitu nion eta berarekin hiz egitea lortu nuen.Berak esan zidan oso lotsatia zela eta lotsa handia ematen zion beste pertsonekin hitz egitea.Ni esan nion denok nahi zutela bere bizitzas zeozer jakitea.Urrengo egunean saiatu zen bere kidekin hitzegitea, eta lortu zuen.Urte bat pasatu zen eta enekin hitz egiten zuen.
ResponderEliminarBaina egun batean, jarraitu nion bere eskutalekura eta galdetu nion :
ResponderEliminar-Zergatik ez duzu besteekin itzegiten?
-Oso lotsatia naiz
-Nahi duzu nik zu laguntzea?
-Bai,masedez
Orduan geratu nintzen pentsatzen eta korrika joan nintzen klasera eta galdetu nion denoi
-Mesede bat egin dezakezue?
-Bai zer nahi duzu?
-Nahi dut Markeli denok itzegitea
-Bale (erantzun zuten denok)
Hurrengo egunean Markel lotsa galdu zuen eta lagun azko zituen, orain Markel ez da eskutatzeneta oso pozik datoz eskolara.